🚦 Bezpieczeństwo ruchu drogowego

1. Które stwierdzenie dotyczące wieku kierowcy zatrudnianego do przewozu rzeczy pojazdem kategorii C jest zgodne z art. 39a ustawy o transporcie drogowym?

1. Kierowca pojazdu kategorii C musi mieć ukończone 23 lata, chyba że uzyskał kwalifikację wstępną przyspieszoną
2. Kierowca pojazdu kategorii C musi mieć ukończone 21 lat niezależnie od rodzaju uzyskanej kwalifikacji wstępnej
3. Kierowca pojazdu kategorii C może rozpocząć pracę po ukończeniu 18 lat, jeżeli uzyskał kwalifikację przyspieszoną
4. Kierowca z pełną kwalifikacją wstępną może wykonywać przewóz rzeczy pojazdem kategorii C już po ukończeniu 18 lat

Art. 39a ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że kierowca pojazdów kategorii C1, C1+E, C i C+E musi mieć ukończone 18 lat, jeżeli uzyskał kwalifikację wstępną, albo 21 lat, jeżeli uzyskał kwalifikację wstępną przyspieszoną. Pełna kwalifikacja obniża więc wiek do 18 lat. Granica 21 lat nie jest bezwzględna, a 23 lata to próg dla kwalifikacji przyspieszonej w przewozie osób (kategoria D). Kwalifikacja przyspieszona nie pozwala kierować pojazdem kategorii C przed 21. rokiem życia.

2. Firma Autobusy-Mazury chce zatrudnić 21-letniego kierowcę do przewozu osób pojazdem kategorii D. Które zdanie jest zgodne z art. 39a ustawy o transporcie drogowym?

1. Kierowca w tym wieku może kierować autobusem po ukończeniu samego szkolenia okresowego, bez kwalifikacji wstępnej
2. Kierowca w tym wieku może wykonywać każdy rodzaj przewozu osób autobusem, jeżeli uzyskał pełną kwalifikację wstępną
3. Kierowca w tym wieku może kierować autobusem tylko wtedy, gdy uzyskał kwalifikację wstępną przyspieszoną
4. Kierowca w tym wieku nie może w ogóle kierować autobusem, bo przewóz osób kategorii D wymaga ukończenia 24 lat

Art. 39a ust. 1 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym wymaga od kierowcy pojazdów kategorii D1, D1+E, D i D+E ukończenia 21 lat przy pełnej kwalifikacji wstępnej albo 23 lat przy kwalifikacji wstępnej przyspieszonej. Kierowca 21-letni z pełną kwalifikacją może więc wykonywać każdy przewóz. Próg 24 lat (art. 8 ustawy o kierujących pojazdami) dotyczy osób bez niej. Kwalifikacja przyspieszona ograniczałaby go do linii regularnych do 50 km (ust. 2), a szkolenie okresowe kwalifikacji nie zastępuje.

3. Kierowca ma 22 lata, prawo jazdy kategorii D i kwalifikację wstępną przyspieszoną. Które stwierdzenie o zakresie jego uprawnień jest prawdziwe?

1. Może wykonywać wyłącznie przewozy okazjonalne, ponieważ linie regularne wymagają pełnej kwalifikacji wstępnej
2. Może wykonywać wyłącznie przewozy krajowe, a przewozy międzynarodowe osób dopiero po ukończeniu 23 lat
3. Może wykonywać przewóz osób autobusem wyłącznie na liniach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km
4. Może wykonywać każdy przewóz osób, bo ograniczenia wiekowe dotyczą tylko kierowców przed ukończeniem 21 lat

Art. 39a ust. 2 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że kierowca, który ukończył 21 lat i uzyskał kwalifikację wstępną przyspieszoną, może wykonywać przewóz osób pojazdami kategorii D i D+E wyłącznie na liniach regularnych, których trasa nie przekracza 50 km. Pełny zakres przewozów uzyska po ukończeniu 23 lat (ust. 1 pkt 2). Ograniczenie nie dotyczy podziału na przewozy krajowe i międzynarodowe; wyklucza natomiast przewozy okazjonalne, które nie są liniami regularnymi.

4. Które stwierdzenie o wymiarze godzinowym kwalifikacji wstępnej i kwalifikacji wstępnej przyspieszonej w rozdziale 7a ustawy o transporcie drogowym jest prawdziwe?

1. Kwalifikacja wstępna trwa 280 godzin, a kwalifikacja wstępna przyspieszona 140 godzin zajęć teorii i praktyki
2. Kwalifikacja wstępna trwa 280 godzin, a kwalifikacja wstępna przyspieszona 210 godzin zajęć teorii i praktyki
3. Kwalifikacja wstępna trwa 35 godzin, ponieważ stanowi odpowiednik szkolenia okresowego dla nowych kierowców
4. Kwalifikacja wstępna trwa 140 godzin, a kwalifikacja wstępna przyspieszona 70 godzin zajęć teorii i praktyki

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szkolenia i egzaminowania kierowców wykonujących przewóz drogowy, wydane na podstawie art. 39i tej ustawy, określa wymiar kwalifikacji wstępnej na 280 godzin (260 godzin teorii i 20 godzin praktyki), a kwalifikacji wstępnej przyspieszonej na 140 godzin (130 i 10). Wymiar 70 i 35 godzin dotyczy kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i uzupełniającej przyspieszonej, a 35 godzin to także wymiar szkolenia okresowego.

5. Kierowca posiada kwalifikację wstępną w zakresie przewozu rzeczy i chce dodatkowo wykonywać przewóz osób autobusem. Które stwierdzenie jest prawdziwe?

1. Kierowca musi ponownie odbyć pełną kwalifikację wstępną, bo kwalifikacja dla przewozu rzeczy nie ma tu znaczenia
2. Kierowca odbywa kwalifikację wstępną uzupełniającą, obejmującą tylko część specjalistyczną dla przewozu osób
3. Kierowca odbywa jedynie szkolenie okresowe w wymiarze 35 godzin, które obejmuje oba rodzaje przewozu jednocześnie
4. Kierowca nie musi odbywać żadnych dodatkowych zajęć, bo kwalifikacja wstępna obejmuje z mocy prawa oba przewozy

Rozdział 7a ustawy o transporcie drogowym przewiduje kwalifikację wstępną uzupełniającą (70 godzin) oraz kwalifikację wstępną uzupełniającą przyspieszoną (35 godzin) dla kierowcy, który ma już kwalifikację w jednym zakresie (rzeczy albo osoby) i chce uzyskać drugi. Obejmuje ona tylko część specjalistyczną, bo część podstawowa została zaliczona wcześniej. Nie trzeba powtarzać pełnej kwalifikacji, ale samo szkolenie okresowe nie potwierdza kwalifikacji w nowym zakresie.

6. Kto przeprowadza test kwalifikacyjny kończący kwalifikację wstępną kierowcy według obecnego brzmienia rozdziału 7a ustawy o transporcie drogowym?

1. Instytut Transportu Samochodowego, w tych samych terminach co egzaminy na certyfikat kompetencji zawodowych
2. Komisja egzaminacyjna powołana przez wojewodę, działająca w siedzibie ośrodka szkolenia, który prowadził zajęcia
3. Starosta właściwy dla miejsca zamieszkania kierowcy, który następnie dokonuje wpisu kodu 95 do prawa jazdy
4. Wojewódzki ośrodek ruchu drogowego, a kierowca przystępuje do testu po ukończeniu zajęć w ośrodku szkolenia

Art. 39b ustawy o transporcie drogowym, w brzmieniu obowiązującym od 2022 r., powierza przeprowadzanie testu kwalifikacyjnego wojewódzkim ośrodkom ruchu drogowego; kierowca przystępuje do niego po ukończeniu zajęć w ośrodku szkolenia, a wynik zapisuje się w profilu kierowcy zawodowego. Komisja powoływana przez wojewodę działała w poprzednim stanie prawnym. ITS egzaminuje kandydatów na zarządzających transportem, a starosta dokonuje wpisu kodu 95, lecz nie egzaminuje.

7. Które stwierdzenie o szkoleniu okresowym kierowców zawodowych jest zgodne z art. 39d ustawy o transporcie drogowym?

1. Szkolenie okresowe trwa 70 godzin i jest powtarzane co 5 lat, licząc od dnia wydania prawa jazdy kategorii C lub D
2. Szkolenie okresowe trwa 35 godzin i jest powtarzane co 30 miesięcy po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia
3. Szkolenie okresowe trwa 35 godzin i kończy się testem kwalifikacyjnym w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego
4. Szkolenie okresowe trwa 35 godzin i jest powtarzane co 5 lat od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej

Art. 39d ust. 2 ustawy o transporcie drogowym nakłada na kierowcę obowiązek ukończenia szkolenia okresowego co 5 lat, począwszy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego kwalifikację wstępną. Wymiar 35 godzin wynika z rozporządzenia wydanego na podstawie art. 39i. Szkolenie okresowe nie kończy się testem — test kwalifikacyjny w WORD dotyczy kwalifikacji wstępnej. Termin 30 miesięcy po 60. roku życia dotyczy badań (art. 39j i 39k), nie szkoleń.

8. Kierowca uzyskał prawo jazdy kategorii C w 2005 r. i nigdy nie odbywał kwalifikacji wstępnej. Które stwierdzenie o jego sytuacji jest prawdziwe?

1. Kierowca musi odbyć kwalifikację wstępną przyspieszoną, gdyż uzyskał prawo jazdy przed wejściem w życie dyrektywy
2. Kierowca musi uzupełnić pełną kwalifikację wstępną, ponieważ obowiązek ten dotyczy wszystkich kierowców kategorii C
3. Kierowca nie musi odbywać kwalifikacji wstępnej, ale podlega obowiązkowi szkoleń okresowych co 5 lat oraz badań
4. Kierowca jest całkowicie zwolniony z obowiązków rozdziału 7a, w tym ze szkoleń okresowych oraz z badań lekarskich

Przepisy przejściowe ustawy z 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym zwalniają z kwalifikacji wstępnej kierowców, którzy uzyskali prawo jazdy kategorii D przed 10 września 2008 r. albo kategorii C przed 10 września 2009 r. Kierowca z prawem jazdy z 2005 r. mieści się w tym zwolnieniu, ale nadal obowiązują go szkolenia okresowe z art. 39d oraz badania lekarskie i psychologiczne z art. 39j i 39k ustawy o transporcie drogowym. Zwolnienie nie obejmuje więc całego rozdziału 7a.

9. Które zdanie prawidłowo opisuje wyłączenie z obowiązku uzyskania kwalifikacji wstępnej i szkolenia okresowego według art. 39a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym?

1. Kwalifikacji nie wymaga się od kierowcy wykonującego wyłącznie przewozy krajowe na odległość do 50 km od bazy
2. Kwalifikacji nie wymaga się od kierowcy pojazdu, którego konstrukcja ogranicza prędkość maksymalną do 45 km/h
3. Kwalifikacji nie wymaga się od kierowcy pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony
4. Kwalifikacji nie wymaga się od kierowcy, który ukończył 60 lat i przechodzi badania lekarskie co 30 miesięcy

Art. 39a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym wyłącza z wymogu kwalifikacji m.in. kierowców pojazdów, których konstrukcja ogranicza prędkość do 45 km/h, pojazdów Sił Zbrojnych i służb, poddawanych testom drogowym, używanych w sytuacjach zagrożenia, do nauki jazdy, do niezarobkowego przewozu oraz przewożących materiały używane przez kierowcę, gdy kierowanie nie jest jego głównym zajęciem. Masa 7,5 t mieści się w kategorii C1 objętej wymogiem; odległość i wiek nie są przesłankami wyłączenia.

10. Kierowca ukończył szkolenie okresowe i chce, aby fakt ten został potwierdzony w prawie jazdy. Które stwierdzenie jest zgodne z ustawą o kierujących pojazdami?

1. Wpisu kodu 95 dokonuje starosta na wniosek kierowcy, na okres 5 lat, po okazaniu obu wymaganych orzeczeń
2. Wpisu kodu 95 dokonuje kierownik ośrodka szkolenia, który wydał kierowcy świadectwo kwalifikacji zawodowej
3. Wpisu kodu 95 dokonuje wojewódzki ośrodek ruchu drogowego bezpośrednio po zaliczeniu testu kwalifikacyjnego
4. Wpisu kodu 95 dokonuje wojewoda prowadzący rejestr ośrodków szkolenia, na 10 lat od zakończenia szkolenia

Art. 15 ustawy o kierujących pojazdami stanowi, że wpis potwierdzający uzyskanie kwalifikacji wstępnej lub ukończenie szkolenia okresowego (kod 95) jest dokonywany przez starostę na wniosek kierowcy, w formie wymiany prawa jazdy, na okres 5 lat, i wymaga orzeczeń lekarskiego i psychologicznego o braku przeciwwskazań do pracy na stanowisku kierowcy. Ośrodek szkolenia i WORD wydają jedynie świadectwa kwalifikacji, a wojewoda nadzoruje ośrodki szkolenia.

11. Firma Trans-Nowak zatrudnia kierowcę z Białorusi, który ma białoruskie prawo jazdy i ukończył w Polsce kwalifikację wstępną. Które stwierdzenie jest prawdziwe?

1. Kierowca otrzymuje zaświadczenie z WORD ważne bezterminowo, dopóki pozostaje zatrudniony u tego samego przewoźnika
2. Kierowca otrzymuje wpis kodu 95 do białoruskiego prawa jazdy, dokonywany przez starostę na wniosek pracodawcy
3. Kierowca otrzymuje kartę kwalifikacji kierowcy wydaną przez starostę, potwierdzającą kwalifikację zamiast kodu 95
4. Kierowca otrzymuje papierowe świadectwo kwalifikacji z ośrodka szkolenia, które musi wozić ze sobą w pojeździe

Ustawa o kierujących pojazdami przewiduje, że kierowcy, którego kwalifikacji nie można potwierdzić wpisem kodu 95 w polskim prawie jazdy (bo posiada prawo jazdy wydane poza Polską), starosta wydaje kartę kwalifikacji kierowcy, ważną 5 lat. Od 2022 r. karta zastąpiła papierowe świadectwo kwalifikacji zawodowej jako dokument okazywany przy kontroli. Starosta nie wpisuje kodu 95 do zagranicznego dokumentu, a WORD nie wydaje bezterminowych zaświadczeń.

12. Które stwierdzenie o profilu kierowcy zawodowego (PKZ), funkcjonującym od 2022 r., jest zgodne z ustawą o transporcie drogowym?

1. PKZ tworzy przedsiębiorca zatrudniający kierowcę i przekazuje go elektronicznie do Inspekcji Transportu Drogowego
2. PKZ tworzy ośrodek szkolenia w dniu rozpoczęcia zajęć, a starosta jedynie zatwierdza go po zakończeniu kwalifikacji
3. PKZ tworzy wojewódzki ośrodek ruchu drogowego po zdaniu testu kwalifikacyjnego, aby umożliwić wydanie prawa jazdy
4. PKZ tworzy starosta przed rozpoczęciem szkolenia, gdy kierowca przedstawi orzeczenia lekarskie i psychologiczne

Rozdział 7a ustawy o transporcie drogowym, po nowelizacji obowiązującej od 2022 r., wprowadził profil kierowcy zawodowego: zestaw danych generowany w systemie teleinformatycznym przez starostę (organ wydający prawo jazdy) na wniosek kierowcy, po przedstawieniu orzeczeń lekarskiego i psychologicznego. Numer PKZ jest niezbędny, aby ośrodek szkolenia rozpoczął zajęcia, a WORD przeprowadził test. Ośrodek, WORD i przedsiębiorca nie tworzą profilu, lecz jedynie zapisują lub odczytują w nim informacje.

13. Kierowca zawodowy ma 62 lata. Które stwierdzenie o częstotliwości jego badań lekarskich wynikających z art. 39j ustawy o transporcie drogowym jest prawdziwe?

1. Badania lekarskie kierowcy po ukończeniu 60 lat przeprowadza się co 5 lat, tak samo jak u kierowców młodszych
2. Badania lekarskie kierowcy po ukończeniu 60 lat przeprowadza się co 30 miesięcy, a nie co 5 lat jak u młodszych
3. Badania lekarskie kierowcy po ukończeniu 60 lat przeprowadza się co 12 miesięcy, na koszt samego kierowcy
4. Badania lekarskie kierowcy po ukończeniu 60 lat przeprowadza się co 24 miesiące, łącznie z badaniem psychologicznym

Art. 39j ust. 3 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że badania lekarskie kierowcy wykonuje się do 60. roku życia co 5 lat, a po ukończeniu 60 lat co 30 miesięcy. Ten sam rytm przewiduje art. 39k dla badań psychologicznych. Terminy 12 i 24 miesięcy nie występują w ustawie, a koszty badań pokrywa przedsiębiorca (art. 39l ust. 1 pkt 2), nie kierowca. Skrócenie odstępu po 60. roku życia wpływa też na termin ważności prawa jazdy kategorii C i D, który nie może przekraczać ważności orzeczenia.

14. Kto może przeprowadzić badanie lekarskie kierowcy zawodowego, o którym mowa w art. 39j ustawy o transporcie drogowym?

1. Lekarz uprawniony do badań profilaktycznych z Kodeksu pracy, mający dodatkowo uprawnienia do badań kierowców
2. Każdy lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, u którego kierowca jest zarejestrowany jako pacjent w danym roku
3. Lekarz specjalista neurolog lub okulista, ponieważ badanie dotyczy przede wszystkim wzroku i układu nerwowego
4. Wyłącznie lekarz zatrudniony w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy, wskazany imiennie przez marszałka województwa

Art. 39j ust. 2 ustawy o transporcie drogowym wymaga, aby badanie wykonywał lekarz uprawniony do badań profilaktycznych pracowników (art. 229 Kodeksu pracy), posiadający dodatkowo uprawnienia do badań kandydatów na kierowców i kierowców, czyli wpisany do ewidencji uprawnionych lekarzy prowadzonej przez marszałka województwa (art. 77 ustawy o kierujących pojazdami). Lekarz rodzinny ani specjalista bez wpisu nie ma tych uprawnień, a WOMP przeprowadza jedynie badania ponowne.

15. Które stwierdzenie o badaniach psychologicznych kierowców zawodowych jest zgodne z art. 39k ustawy o transporcie drogowym?

1. Badania psychologiczne przeprowadza uprawniony psycholog transportu, w takim samym rytmie jak badania lekarskie
2. Badania psychologiczne wykonuje się jednorazowo przed pierwszym zatrudnieniem i nie podlegają one powtarzaniu
3. Badania psychologiczne są wymagane tylko od kierowców autobusów, a kierowcy ciężarówek podlegają badaniom lekarskim
4. Badania psychologiczne przeprowadza lekarz medycyny pracy podczas badania okresowego, bez udziału psychologa

Art. 39k ustawy o transporcie drogowym nakazuje badania psychologiczne wszystkim kierowcom wykonującym przewóz drogowy, niezależnie od tego, czy przewożą osoby, czy rzeczy. Przeprowadza je uprawniony psycholog w zakresie psychologii transportu, wpisany do ewidencji prowadzonej przez marszałka województwa na podstawie ustawy o kierujących pojazdami. Badania powtarza się co 5 lat, a po ukończeniu 60 lat co 30 miesięcy, tak jak badania lekarskie.

16. Które stwierdzenie o finansowaniu badań i szkoleń kierowcy zatrudnionego przez przewoźnika jest zgodne z art. 39l ustawy o transporcie drogowym?

1. Koszty badań lekarskich i psychologicznych ponosi kierowca, a przedsiębiorca musi sfinansować szkolenie okresowe
2. Koszty badań lekarskich ponosi przedsiębiorca, natomiast badania psychologiczne kierowca opłaca zawsze samodzielnie
3. Koszty badań i szkoleń okresowych ponosi Narodowy Fundusz Zdrowia w ramach profilaktycznej opieki nad pracownikami
4. Koszty badań lekarskich i psychologicznych pokrywa przedsiębiorca, a koszty szkolenia okresowego pokryć może

Art. 39l ust. 1 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym nakłada na przedsiębiorcę obowiązek pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych kierowców, natomiast ust. 2 stanowi jedynie, że przedsiębiorca może pokryć koszty szkolenia okresowego — jest to uprawnienie, nie obowiązek. Nie ma zatem podziału, w którym kierowca płaci za badania psychologiczne, ani finansowania przez Narodowy Fundusz Zdrowia; badania profilaktyczne pracowników z art. 229 Kodeksu pracy też obciążają pracodawcę.

17. Przewoźnik skierował zatrudnionego kierowcę na badania lekarskie z art. 39j ustawy o transporcie drogowym. Które stwierdzenie jest prawdziwe?

1. Badania z art. 39j mają charakter dobrowolny, a wiążące dla pracodawcy pozostają jedynie badania z Kodeksu pracy
2. Badania z art. 39j zastępują wszystkie badania z Kodeksu pracy, także badania kontrolne po długiej chorobie
3. Wykonanie tych badań uznaje się za spełnienie obowiązku badań wstępnych i okresowych z art. 229 Kodeksu pracy
4. Kierowca musi dodatkowo, w tym samym roku, przejść odrębne badanie okresowe z Kodeksu pracy u innego lekarza

Art. 39l ust. 3 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że spełnienie przez przedsiębiorcę obowiązku kierowania kierowców na badania lekarskie z art. 39j uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem obowiązków pracodawcy w zakresie wstępnych i okresowych badań lekarskich z art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy. Nie trzeba więc dublować badania okresowego. Przepis nie obejmuje badań kontrolnych po niezdolności do pracy trwającej ponad 30 dni — te nadal wynikają z Kodeksu pracy.

18. Kierowca otrzymał orzeczenie lekarskie stwierdzające przeciwwskazania do pracy na stanowisku kierowcy i nie zgadza się z nim. Które stwierdzenie jest prawdziwe?

1. Kierowca może złożyć skargę do Inspekcji Transportu Drogowego, która kieruje go na badanie w Instytucie Transportu
2. Kierowca może w terminie 14 dni wystąpić o ponowne badanie, które przeprowadza wojewódzki ośrodek medycyny pracy
3. Orzeczenie jest ostateczne, a kierowca może jedynie ponowić badanie u innego lekarza po upływie 6 miesięcy
4. Kierowca może w terminie 30 dni wnieść odwołanie do starosty, który rozstrzyga o przeciwwskazaniach w decyzji

Art. 79 ustawy o kierujących pojazdami stanowi, że osoba badana lub podmiot kierujący na badania, niezgadzający się z treścią orzeczenia lekarskiego, może w terminie 14 dni od jego otrzymania wystąpić o ponowne badanie; przeprowadza je wojewódzki ośrodek medycyny pracy, a orzeczenie wydane po ponownym badaniu jest ostateczne. Starosta i ITD nie oceniają stanu zdrowia, a Instytut Transportu Samochodowego nie bada kierowców. Analogiczny tryb dotyczy orzeczeń psychologicznych.

19. Które stwierdzenie o zakresie uprawnień kategorii C1 prawa jazdy jest zgodne z art. 6 ustawy o kierujących pojazdami?

1. Kategoria C1 obejmuje pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t i do 7,5 t, oprócz autobusu
2. Kategoria C1 obejmuje pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t z przyczepą lekką do 750 kg
3. Kategoria C1 obejmuje autobus przeznaczony do przewozu nie więcej niż 17 osób łącznie z kierowcą, o długości do 8 m
4. Kategoria C1 obejmuje każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t, z wyjątkiem autobusu

Art. 6 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami określa, że kategoria C1 uprawnia do kierowania pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t, z wyjątkiem autobusu, a także zespołem takiego pojazdu z przyczepą lekką. Pojazd o masie do 3,5 t z lekką przyczepą mieści się w kategorii B, każdy pojazd powyżej 3,5 t (oprócz autobusu) wymaga kategorii C, a autobus do 17 osób łącznie z kierowcą to zakres kategorii D1.

20. Na jaki okres wydawane jest prawo jazdy kategorii C, C+E, D lub D+E według art. 13 ustawy o kierujących pojazdami?

1. Na okres 15 lat, tak jak prawo jazdy kategorii B, ponieważ termin zależy wyłącznie od daty wydania dokumentu
2. Na okres 10 lat, z możliwością przedłużenia po przedstawieniu przez kierowcę świadectwa kwalifikacji zawodowej
3. Bezterminowo, a ograniczenia czasowe dla kierowców zawodowych wynikają jedynie z terminu ważności wpisu kodu 95
4. Na okres nie dłuższy niż 5 lat i nie dłuższy niż termin ważności orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego

Art. 13 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami stanowi, że prawo jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 lat, a jeżeli orzeczenie lekarskie lub psychologiczne przewiduje krótszy termin, to na ten krótszy okres. Okres 15 lat dotyczy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T. Prawa jazdy nie wydaje się bezterminowo, a wpis kodu 95 jest odrębnym potwierdzeniem kwalifikacji, które nie wyznacza ważności samego dokumentu.

21. Które stwierdzenie o organach uczestniczących w uzyskaniu prawa jazdy kategorii C jest zgodne z ustawą o kierujących pojazdami?

1. Egzamin państwowy przeprowadza starosta w formie testu komputerowego, a prawo jazdy wydaje wojewódzki ośrodek ruchu
2. Egzamin państwowy przeprowadza Inspekcja Transportu Drogowego, a prawo jazdy wydaje marszałek województwa
3. Egzamin państwowy przeprowadza wojewódzki ośrodek ruchu drogowego, a prawo jazdy wydaje starosta w drodze decyzji
4. Egzamin państwowy przeprowadza ośrodek szkolenia kierowców, a prawo jazdy wydaje wojewoda w drodze decyzji

Art. 10 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami stanowi, że prawo jazdy wydaje starosta w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek osoby zainteresowanej. Egzamin państwowy sprawdzający kwalifikacje przeprowadza wojewódzki ośrodek ruchu drogowego, a szkolenie kandydatów prowadzi ośrodek szkolenia kierowców, który nie egzaminuje. Wojewoda nadzoruje WORD, marszałek prowadzi ewidencje lekarzy i psychologów, a Inspekcja Transportu Drogowego kontroluje przewozy.

22. Które stwierdzenie o skutkach przekroczenia limitu punktów karnych przez kierowcę zawodowego jest zgodne z ustawą o kierujących pojazdami?

1. Po przekroczeniu 20 punktów każdy kierowca zawodowy traci wpis kodu 95 i musi powtórzyć całe szkolenie okresowe
2. Po przekroczeniu 24 punktów starosta kieruje kierowcę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, czyli egzamin w WORD
3. Po przekroczeniu 24 punktów starosta cofa uprawnienia każdemu kierowcy, a odzyskanie ich wymaga ponownego kursu
4. Po przekroczeniu 12 punktów kierowca w pierwszym roku od uzyskania prawa jazdy traci uprawnienia z mocy prawa

Art. 99 ustawy o kierujących pojazdami przewiduje, że starosta wydaje decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w WORD, gdy kierowca przekroczył 24 punkty. Cofnięcie uprawnienia na podstawie art. 103 następuje dopiero po negatywnym wyniku tego egzaminu, a osobno — gdy kierowca w okresie roku od wydania pierwszego prawa jazdy przekroczył 20 punktów (nie 12). Wpis kodu 95 nie wygasa z powodu punktów, bo dotyczy kwalifikacji zawodowej, nie uprawnień.

23. Które stwierdzenia dotyczące ośrodków szkolenia prowadzących kwalifikację wstępną i szkolenia okresowe są zgodne z art. 39g i 39h ustawy o transporcie drogowym?

1. Nadzór nad ośrodkiem szkolenia sprawuje wojewoda, który w razie naruszeń może wykreślić ośrodek z rejestru
2. Wpisu ośrodka szkolenia do rejestru dokonuje starosta właściwy ze względu na siedzibę przedsiębiorcy szkolącego
3. Prowadzenie ośrodka szkolenia jest działalnością regulowaną i wymaga wpisu do rejestru prowadzonego przez wojewodę
4. Nadzór nad ośrodkiem szkolenia sprawuje Inspekcja Transportu Drogowego, która zatwierdza program każdego kursu

Art. 39g ust. 1 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest działalnością regulowaną i wymaga wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, który prowadzi wojewoda właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności. Art. 39h powierza temu samemu wojewodzie nadzór, w tym kontrolę i wykreślenie z rejestru. Starosta prowadzi rejestr ośrodków szkolenia kierowców (prawo jazdy), a ITD nie zatwierdza programów.

24. Które stwierdzenia dotyczące zakresu dyrektywy 2003/59/WE w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców są prawdziwe?

1. Dyrektywa obejmuje wyłącznie obywateli państw członkowskich, a kierowcy z państw trzecich podlegają prawu krajowemu
2. Dyrektywa obejmuje kierowców pojazdów wymagających prawa jazdy kategorii C1, C, D1, D oraz ich odmian z literą E
3. Dyrektywa obejmuje również kierowców kategorii B wykonujących zarobkowy przewóz rzeczy pojazdami o dmc do 3,5 t
4. Dyrektywa obejmuje także obywateli państw trzecich zatrudnionych przez przedsiębiorstwo z siedzibą w państwie UE

Art. 1 dyrektywy 2003/59/WE (obecnie skodyfikowanej jako dyrektywa (UE) 2022/2561) stosuje ją do kierowców, którzy są obywatelami państwa członkowskiego albo obywatelami państwa trzeciego zatrudnionymi lub wykorzystywanymi przez przedsiębiorstwo mające siedzibę w państwie członkowskim, a kierują pojazdami wymagającymi prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D lub D+E. Kierowcy z państw trzecich nie są więc wyłączeni, a pojazdy kategorii B pozostają poza zakresem dyrektywy.

25. Które stwierdzenia o dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2561 są prawdziwe?

1. Dyrektywa 2022/2561 zniosła kod unijny 95 i zastąpiła go centralnym rejestrem szkoleń prowadzonym przez Komisję
2. Dyrektywa 2022/2561 jest tekstem jednolitym (kodyfikacją) dyrektywy 2003/59/WE wraz z jej późniejszymi zmianami
3. Dyrektywa 2022/2561 wydłużyła ważność szkolenia okresowego z 5 do 7 lat dla kierowców przewożących wyłącznie rzeczy
4. Dyrektywa 2022/2561 utrzymuje szkolenie okresowe co 5 lat oraz wzajemne uznawanie kwalifikacji między państwami UE

Dyrektywa (UE) 2022/2561 z 14 grudnia 2022 r. jest ujednoliconym tekstem dyrektywy 2003/59/WE, obejmującym zmiany wprowadzone m.in. dyrektywą (UE) 2018/645; nie wprowadza nowych rozwiązań merytorycznych. Utrzymuje kwalifikację wstępną, szkolenie okresowe w wymiarze 35 godzin co 5 lat, potwierdzanie kwalifikacji kodem unijnym 95 albo kartą kwalifikacji kierowcy oraz wzajemne uznawanie tych dokumentów. Nie ma centralnego rejestru Komisji ani wydłużonego do 7 lat okresu ważności szkolenia.

26. Które stwierdzenia o ważności zagranicznego prawa jazdy na terytorium Polski są zgodne z art. 4 ustawy o kierujących pojazdami?

1. Prawo jazdy wydane w innym państwie członkowskim UE uprawnia do kierowania w Polsce bez obowiązku jego wymiany
2. Prawo jazdy wydane w innym państwie UE traci ważność w Polsce po 6 miesiącach od zamieszkania i wymaga wymiany
3. Prawo jazdy państwa spoza UE zgodne z konwencją wiedeńską jest ważne przez 6 miesięcy od rozpoczęcia pobytu
4. Prawo jazdy państwa spoza UE jest ważne w Polsce bezterminowo, jeżeli kierowca posiada międzynarodowe prawo jazdy

Art. 4 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami zalicza do dokumentów stwierdzających uprawnienie do kierowania prawo jazdy wydane przez państwo członkowskie UE, Konfederację Szwajcarską lub państwo EFTA — bez ograniczenia czasowego i bez obowiązku wymiany. Krajowe prawo jazdy innego państwa, zgodne z Konwencją wiedeńską lub genewską, jest ważne przez 6 miesięcy od rozpoczęcia stałego lub czasowego pobytu; międzynarodowe prawo jazdy nie przedłuża tego terminu.

27. Firma Kurier-Bus chce zatrudnić obywatela Ukrainy objętego ochroną czasową, posiadającego ukraińskie prawo jazdy kategorii D. Które stwierdzenia są prawdziwe?

1. Ukraińskie prawo jazdy nie jest w Polsce uznawane, bo Ukraina nie jest stroną konwencji wiedeńskiej
2. Rozporządzenie (UE) 2022/1280 nakazuje uznawać ukraińskie prawo jazdy osób objętych ochroną czasową bez wymiany
3. Kierowca może przewozić osoby w Polsce bez kwalifikacji wstępnej, bo ochrona czasowa zwalnia z wymogów rozdziału 7a
4. Do przewozu osób autobusem kierowca potrzebuje kwalifikacji potwierdzonej kodem 95 lub kartą kwalifikacji kierowcy

Rozporządzenie (UE) 2022/1280 stanowi, że ważne ukraińskie prawo jazdy osoby korzystającej z ochrony czasowej jest uznawane w UE bez wymiany, dopóki trwa ochrona. Ukraina jest stroną Konwencji wiedeńskiej, więc na zasadach ogólnych (art. 4 ustawy o kierujących pojazdami) jej prawo jazdy i tak byłoby honorowane przez 6 miesięcy. Ochrona czasowa nie znosi wymogów rozdziału 7a ustawy o transporcie drogowym: kod 95 albo karta kwalifikacji kierowcy pozostaje konieczna.

28. Które osoby mogą przystąpić do kwalifikacji wstępnej w polskim ośrodku szkolenia według art. 39b ustawy o transporcie drogowym? Wskaż zdania prawdziwe.

1. Osoba przebywająca w Polsce co najmniej 185 dni w roku z powodu więzi osobistych lub zawodowych albo studiująca
2. Wyłącznie obywatele polscy zameldowani na pobyt stały, ponieważ kwalifikacja jest powiązana z polskim prawem jazdy
3. Obywatel państwa spoza UE, który zamierza wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę w Polsce
4. Każda osoba przebywająca w Polsce co najmniej 30 dni, o ile przedstawi zaświadczenie o zamiarze podjęcia pracy

Art. 39b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym stanowi, że do kwalifikacji wstępnej może przystąpić osoba, która przebywa na terytorium Polski co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe albo studiuje tu od co najmniej sześciu miesięcy, oraz osoba niebędąca obywatelem państwa członkowskiego UE, zamierzająca wykonywać przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę w Polsce. Obywatelstwo polskie ani zameldowanie nie są warunkiem, a pobyt 30-dniowy nie spełnia kryterium.

29. Które stwierdzenia dotyczące organizacji szkolenia okresowego kierowców są zgodne z rozdziałem 7a ustawy o transporcie drogowym?

1. Szkolenie okresowe może być prowadzone w formie kursu okresowego albo cyklu zajęć rozłożonych w okresie 5 lat
2. Szkolenie okresowe prowadzą wyłącznie wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego, a nie ośrodki szkolenia kierowców
3. Szkolenie okresowe kończy się testem kwalifikacyjnym w WORD, tak samo jak kwalifikacja wstępna kierowcy
4. Szkolenie okresowe kończy się bez testu, a jego ukończenie potwierdza świadectwo wydane przez kierownika ośrodka

Art. 39d ustawy o transporcie drogowym stanowi, że szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w formie kursu okresowego albo cyklu zajęć rozłożonych w okresie 5 lat, obejmujących program kursu okresowego. Szkolenie nie kończy się żadnym testem — kierownik ośrodka wydaje świadectwo kwalifikacji zawodowej (od 2022 r. w formie elektronicznej w profilu kierowcy zawodowego). Test kwalifikacyjny w WORD zamyka wyłącznie kwalifikację wstępną, a WORD nie prowadzi szkoleń okresowych.

30. Które obowiązki dokumentacyjne wobec zatrudnionych kierowców nakłada na przedsiębiorcę art. 39l ustawy o transporcie drogowym? Wskaż zdania prawdziwe.

1. Przedsiębiorca przekazuje oryginały orzeczeń do wojewódzkiego inspektoratu transportu drogowego w ciągu 7 dni
2. Przedsiębiorca przechowuje kopie orzeczeń lekarskich i psychologicznych kierowcy przez cały okres jego zatrudnienia
3. Przedsiębiorca przy rozwiązaniu stosunku pracy przekazuje kierowcy kopie orzeczeń lekarskich i psychologicznych
4. Przedsiębiorca niszczy dokumentację badań po 12 miesiącach od zakończenia zatrudnienia kierowcy w firmie

Art. 39l ust. 1 ustawy o transporcie drogowym nakazuje przedsiębiorcy przechowywać przez cały okres zatrudnienia kierowcy kopie orzeczeń lekarskich i psychologicznych, prowadzić dokumentację dotyczącą tych badań oraz przekazać kierowcy kopie orzeczeń przy rozwiązaniu stosunku pracy. Ustawa nie przewiduje przesyłania oryginałów do Inspekcji Transportu Drogowego, która ma prawo wglądu w dokumentację podczas kontroli w przedsiębiorstwie, ani terminu niszczenia dokumentów po 12 miesiącach.

31. Jan Kowalski prowadzi jednoosobową firmę przewozową i sam kieruje ciężarówką. Które stwierdzenia o jego obowiązkach z rozdziału 7a ustawy o transporcie drogowym są prawdziwe?

1. Kowalski sam odpowiada za odbycie szkoleń okresowych i badań oraz sam pokrywa ich koszty, bo nie ma pracodawcy
2. Kowalski podlega tym samym wymogom kwalifikacji i badań co kierowca zatrudniony, bo przepisy stosuje się do niego
3. Kowalski jest zwolniony z badań psychologicznych, bo obowiązek ten dotyczy tylko kierowców na umowie o pracę
4. Kowalski nie potrzebuje kodu 95, bo wymóg kwalifikacji dotyczy jedynie osób jeżdżących na rzecz innego podmiotu

Art. 39m ustawy o transporcie drogowym stanowi, że przepisy art. 39a-39l stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy osobiście wykonującego przewozy drogowe oraz do osoby niezatrudnionej przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonującej na jego rzecz przewozy. Przedsiębiorca-kierowca musi więc mieć kod 95, odbywać szkolenia okresowe oraz badania lekarskie i psychologiczne, a wobec braku pracodawcy sam je organizuje i finansuje.

32. Podczas kontroli Inspekcja Transportu Drogowego stwierdziła, że kierowca ciężarówki firmy Trans-Nowak nie ukończył wymaganego szkolenia okresowego. Które stwierdzenia są prawdziwe?

1. Odpowiedzialność ponosi wyłącznie kierowca, bo ukończenie szkolenia okresowego jest jego osobistym obowiązkiem
2. Kierowca traci prawo jazdy z mocy prawa, a przedsiębiorca traci licencję wspólnotową bez odrębnego postępowania
3. Na podmiot wykonujący przewóz może zostać nałożona kara pieniężna w drodze decyzji administracyjnej ITD
4. Zarządzający transportem w tej firmie może odpowiadać za dopuszczenie takiego kierowcy do wykonywania przewozu

Art. 92a ustawy o transporcie drogowym przewiduje karę pieniężną nakładaną w drodze decyzji administracyjnej na podmiot wykonujący przewóz drogowy za naruszenia wymienione w załączniku nr 3, do których należy wykonywanie przewozu przez kierowcę bez wymaganej kwalifikacji lub szkolenia okresowego. Art. 92 przewiduje odrębną karę dla zarządzającego transportem (załącznik nr 4) i grzywnę dla kierowcy (załącznik nr 1). Utrata prawa jazdy czy licencji nie następuje z mocy prawa.

33. Kierowca zawodowy został prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Które stwierdzenia o skutkach dla jego uprawnień są prawdziwe?

1. Starosta kieruje takiego kierowcę na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej w WORD
2. Skazanie nie wpływa na uprawnienia, jeżeli kierowca zapłacił grzywnę, a zdarzenie nastąpiło poza godzinami pracy
3. Starosta kieruje kierowcę na badanie lekarskie i psychologiczne w celu ustalenia braku przeciwwskazań do kierowania
4. Kurs reedukacyjny zastępuje orzeczony przez sąd zakaz prowadzenia pojazdów, który skraca się o czas kursu

Art. 99 ustawy o kierujących pojazdami nakazuje staroście skierować kierowcę, który jechał w stanie nietrzeźwości, na badanie lekarskie i psychologiczne oraz na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii; kurs prowadzi WORD na koszt kierowcy. Środki te są niezależne od zakazu prowadzenia pojazdów z art. 42 Kodeksu karnego — kurs go nie skraca, a starosta cofa uprawnienia na czas zakazu, także za czyn popełniony poza pracą.

34. Sąd orzekł wobec kierowcy zawodowego zakaz prowadzenia pojazdów na okres 2 lat. Które stwierdzenia dotyczące uprawnień do kierowania są prawdziwe?

1. Zakaz prowadzenia pojazdów nie obejmuje pojazdów służbowych, jeżeli kierowanie nimi jest jedynym źródłem utrzymania
2. Przywrócenie uprawnień po zakazie dłuższym niż rok wymaga kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w WORD
3. Po upływie zakazu prawo jazdy zwraca się kierowcy automatycznie, bez żadnych dodatkowych warunków ani egzaminów
4. Starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w związku z orzeczonym przez sąd zakazem

Art. 103 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami nakazuje staroście cofnąć uprawnienie do kierowania pojazdami w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Art. 49 ust. 1 tej ustawy wymaga, aby osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia cofniętego na okres przekraczający rok przystąpiła do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w WORD. Zakaz z art. 42 Kodeksu karnego obejmuje pojazdy danego rodzaju bez wyjątku dla służbowych, a dokument nie wraca automatycznie.

35. Które stwierdzenia dotyczące kategorii prawa jazdy D1 oraz C+E są zgodne z art. 6 ustawy o kierujących pojazdami?

1. Kategoria C+E uprawnia również do kierowania autobusem z przyczepą, bo zespół mieści się w kategorii wyższej
2. Kategoria D1 uprawnia do kierowania każdym autobusem, jeżeli przewóz nie jest wykonywany na liniach regularnych
3. Kategoria C+E uprawnia do kierowania zespołem z pojazdu kategorii C i przyczepy, także o dmc powyżej 750 kg
4. Kategoria D1 uprawnia do kierowania autobusem do przewozu najwyżej 17 osób łącznie z kierowcą, o długości do 8 m

Art. 6 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami określa kategorię D1 jako uprawnienie do kierowania autobusem do przewozu nie więcej niż 17 osób łącznie z kierowcą, o długości nieprzekraczającej 8 m, a kategorię C+E jako uprawnienie do kierowania zespołem złożonym z pojazdu kategorii C i przyczepy (przyczep) bez ograniczenia masy do 750 kg (przyczepa lekka). Większy autobus wymaga kategorii D, a autobus z przyczepą kategorii D+E, do której C+E nie uprawnia bez kategorii D.